یکی از سوالات پرتکرار کاربران؛ جنس بدنه پرینترهای سه بعدی FDM است. در این مطلب قصد داریم تا انواع بدنه های پرینترهای سه بعدی FDM از لحاظ جنس را بررسی و نقاط ضعف و قوت آنها را معرفی کنیم.

بسته به روش های تولید در دسترس، شرکتهای مختلف از جنس های مختلفی برای بدنه دستگاه خود استفاده می کنند. برای مثال به چند برند مطرح دنیا اشاره می کنیم:

  • بدنه مدل های اولیه دستگاههای Ultimaker از چوب بهره می برد و پس از آن به سمت بدنه های کامپوزیتی حرکتت کرد و تا به امروز هم بدنه دستگاههای این برند هلندی از جنس ورقه های کامپوزیت است.
  • Makerbot هم که یکی دیگر از برندهای مطرح دنیای پرینترهای سه بعدی FDM رومیزی است، از بدنه های چوبی شروع کرد و پس از آن از بدنه های با جنس شیت های آکرلیک یا پلکسی استفاده نمود و در مدلهای جدید از بدنه های پلاستیکی فشرده (دارای قالب) استفاده می کند.
  • ۳D Systems مطرحترین برندتکنولوژی چاپ سه بعدی، از پلاستیک فشرده (دارای قالب) در بدنه دستگاههای رومیزی و بدنه های فلزی در دستگاههای صنعتی خود استفاده می کند.

اما سوالی که باز هم مطرح می شود این است که کدام جنس بدنه برای پرینترهای سه بعدی مناسب است؟ بهتر است جنس های مختلف بدنه را یکی یکی بررسی کنیم:

  1. متریال چوب یا MDF: این جنس، ارزان ترین و در دسترس ترین متریال برای ساخت بدنه است ولی از آنجا که پرینتر سه بعدی یک دستگاه دقیق با مکانیزم دهم میلی متری است و از طرفی دیگر، چوب و MDF به مرور زمان تحت تاثیر وزن و فشار در اتصالات دچار دفرمگی (تغییر شکل) می شوند، به هیچ وجه برای دستگاههای حرفه ای مورد تایید نیستند.
  2. شیت های Acrlyc یا پلکسی: این مترایل هم یکی از در دسترس ترین مواد در کشور ماست و دستگاه های برش این شیت ها نیز به دلیل قیمت پایین برای شرکت های سازنده در دسترس هستند. دقت بالای برش و خطای کم بدنه و نیز ظاهر شکیل پلکسی از ویژگی های این متریال است اما وزن زیاد و شکنندگی بسیار بالا از جمله نقاط ضعف بدنه های پلکسی به شمار می رود.
  3. بدنه های فلزی: بدنه های فلزی استحکام فوق العاده بالایی دارند که مهترین حُسن آنهاست ولی به دلیل اجبار در خمکاری بدنه و عدم دسترسی به دستگاههای خمکاری دقیق در کشور ما، اکثر دستگاههای با بدنه فلزی ایرانی دارای خطای ساخت می باشد مگر اینکه دارای طراحی بدنه اصولی و غیر تاثیر گذار در مکانیزم باشند. مشکل بعدی بدنه های فلزی، وزن بالای آنهاست که از ضعف های اصلی این روش ساخت در پرینترهای سه بعدی رومیزی به حساب می آید. تصویر کنید جنس پرینتر کاغذی برند Hp یا Canon روی میز کارتان از جنس فلز و با وزن بالا باشد! چه حسی خواهید داشت؟
  4. بدنه های کامپوزیتی: دستگاههای دارای بدنه کامپوزیتی با روکش آلومینیوم به دلیل وزن پایین و شکیل بودن و همچنین استحکام بالا، یکی از انتخاب های خوب برای پرینترهای سه بعدی رومیزی هستند. این بدنه ها ویژگی های خوب بدنه های پلکسی یعنی زیبایی و دقت بالای ساخت و نیز بدنه های فلزی یعنی استحکام را با هم دارند.
  5. بدنه های پلاستیک فشرده (دارای قالب): این بدنه ها بدون شک بهترین انتخاب برای پرینترهای سه بعدی رومیزی هستند. دقت بالا، ظاهر زیبا و وزن پایین ازجمله ویژگی های خوب این روش تولید بدنه است ولی به دلیل هزینه های سرسام آور قالب سازی فقط شرکتهای با تیراژ بالای تولید توان استفاده از این روش را دارند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست